Confessions of a Microsoft mind

Σε κάνα μήνα έχουμε εκλογές (ο θεός να βοηθήσει αυτή τη χώρα).

Πριν από περίπου ένα μήνα έγιναν πάλι εκλογές.

Ο ψηφοφόρος;
Χρόνια Microsoftikos.
Το αποτέλεσμα;
Όχι το αναμενόμενο.

Βαθιά στο μυαλό του ψηφοφόρου, χρόνια τώρα, η πεποίθηση ότι ο κάθε ένας μας πρέπει να έχει την προσωπική high tech συσκευή του. Ένα tricorder κάτι. Η βοήθεια της τεχνολογίας στη καθημερινότητα του, ήταν όνειρο που είχε από μικρός, το οποίο μέρα με την ημέρα γίνεται όλο και πιο πραγματικό. Η συσκευή αυτή κάποτε ήταν τα PDAs. Αυτά βέβαια με τον καιρό έγιναν phased out αφήνοντας τα κινητά στη θέση αυτή.
Ποια όμως;

Τα mainstream κινητά, το καθένα με το δικό του menu, ΟΧΙ
Τo επόμενο βήμα ήταν κινητό με "λειτουργικό", βλέπε symbian. WoW, κινητό που μπορείς να εγκαταστήσεις ότι εφαρμογή θέλεις.Καλό αλλά...
Επόμενο βήμα (όταν έπεσαν οι τιμές και αυξήθηκαν οι συσκευές) Windows Mobile. Επιτέλους σκέφτηκε, είμαι αμιγώς Microsoft, όλα δουλεύουν ρολόι. Έρχεται meeting request, γίνεται ActiveSync, το βλέπω on the go αργότερα στο κινητό (το gprs/3g ακόμα απλησίαστο), θεϊκά πράγματα.

Και όμως.

Ο καιρός πέρναγε, το hardware άλλαζε, όλο και πιο δυνατό. Τα Windows Mobile, όμως, σαν 40αρα που αρχίζει τα bottox. Ίδια φάτσα αλλά με συνεχή patcharίσματα.
Σιγά σιγά εμφανίζονται (τουλάχιστον στο οπτικό πεδίο του εν λόγω Microsoftikού)και άλλοι παίκτες. H Apple με τις σφιχτοκωλιές της, η Google Μεσσίας με το Android κλπ κλπ.
Τα σπαστικά των Windows Mobile, τα "λείανε" η αγάπη του για τη μαμά Microsoft. Υπομονή στο laggάρισμα, υπομονή στο non touch optimized interface (εν έτει 2009), ξεχνιόταν και λίγο με το touch flo...

Κάποια στιγμή όμως, το ποτήρι ξεχείλισε, η αγάπη καλύφθηκε από τον χείμαρρο της αγανάκτησης.
ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΕΛΕΟΣ!
Ένα SMS πήγα να στείλω και κατέληξα να κάνω uninstall το Google Lattitude????
Και αυτό λίγες μέρες μετά από hard reset παρακαλώ. Πραγματική ιστορία.

Τέρμα, αυτό ήταν.
Όλοι οι άνθρωποι θέλουν by design να ανήκουν σε μία ομάδα. Πέστη ποδοσφαιρική, κομματική, hobyστικη, softwarική. Την υποστηρίζουν, φοράνε τα χρώματά της, τα προγράμματά της κλπ. Όταν όμως η ομάδα σε "προδίδει" πρέπει να την "τιμωρήσεις". Αλλιώς είσαι φανατικός.
Κάπου εκεί η ψήφος για το OS του κινητού άλλαξε.

Microsoftικός ναι, αλλά μάνα MS, τα Windows Mobile, θέλουν γενική επισκευή και πέταμα.

Λόγω κάποιων ψυχολογικών πιέσεων (βλέπε Teo :P) συν των τιμών των Android συσκευών και της (φυσικά) έλλειψής τους στην Ελληνική αγορά, η απόφαση πάρθηκε: iPhone 3GS.

Παίζοντας μαζί του αλλά και κοιτώντας δεξιά αριστερά, καταλαβαίνω γιατί είναι η εποχή της Apple.

Παλιά τα πράγματα ήταν πιο απλά.
Είχες 7 IRQ ξέρω γω, 2MB Ram, έκανες manage το hardware μόνος σου. Φόρτωσε το τάδε εκεί, δώσε στη κάρτα ήχου το IRQ τάδε κλπ κλπ.
Με το καιρό όμως τα πράγματα περιπλέκονται.
Virtual IRQs, Plug and Play κ.ο.κ. Κάπου δεν αντέχεις τη πολυπλοκότητα και αφήνεις τη δουλειά αυτή σε άλλους, πέστους BIOS, πέστους Windows.
To ίδιο με το software. Παλιά ένα απλό copy σε ένα directory και η εφαρμογή έτρεχε. Άντε να πείραζες κάνα .ini. Τώρα, dlls, registry, Framework κ.ο.κ.
Το ίδιο και με την πληροφορία. Κάποτε αγοράζαμε περιοδικά, τώρα; Υπάρχει τέτοια υπερπληροφόρηση που υπάρχει περίπτωση να χάσεις πληροφορίες.
Και στις τρεις παραπάνω περιπτώσεις που χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα, τα μεγέθη είναι τέτοια που η μόνη λύση είναι κάποιας μορφής abstraction layer, ή αλλιώς κάποιο φιλτράρισμα.
Αυτό που ονομάζω πλέον (tm) "Το Μάντρωμα της πληροφορίας".
Ο κόσμος κάπου κουράζεται (συνειδητά ή υποσυνείδητα) να ξημεροβραδιάζεται στο google, να έχει συζητήσεις επί συζητήσεων και forum επί forum για το mobo που θέλει να πάρει (το ένα απο τα 10 κομμάτια ενός PC που θέλει να πάρει).
Κάπου κουράζεται να μπαίνει σε 15 sites προκειμένου να διαβάσει από τα 20 συνολικά άρθρα που θα δει, τα 5 που πραγματικά τον ενδιαφέρουν.
Γιαυτό πιστεύω (ταπεινά) ότι λύσεις στυλ Apple κερδίζουν τον κόσμο σιγά σιγά.
Θέλεις PC; Πάρτο, αυτό είναι. Variations δεν υπάρχουν (εκτός από RAM π.χ.) άρα και δεν ασχολείσαι.
Θέλεις κινητό; Πάρτο, αυτό είναι. Ένα configuration, ούτε εάν θα έχει GPS ή A-GPS, ούτε εάν παίρνει SD, miniSD, microSD, περίπουSD, αγαμίσουSD, εάν θα έχει ή όχι 3.5 jack για ακουστικά, εάν θα φορτίζει από mini USB ή όχι, ε ΑΙΣΤΟΔΙΑΟΛΟ.
Θέλεις application για το κινητό; Πάρτο, αυτό είναι, το έχουμε κάνει approve, χρησιμοποιεί τα ίδια "controls" με όλα τα άλλα, άρα έχει και ίδιο στυλιζαρισμένο look. Αναλόγως και κάποια applicationάκια π.χ. για το Wired, για το DVice, ή για μουσική. Μαντρωμένη, φιλτραρισμένη πληροφορία που σου γλυτώνει χρόνο στο ψάξιμο.

Μάντρωμα hardware και software.


Βέβαια, κάποια τέτοια θέματα, συνήθως κάνουν κύκλο.
Είναι ωραίο να ακολουθούνται κανόνες, π.χ. στη συγγραφή software, έχεις ποιοτικά αποτελέσματα. Από την άλλη κάποιος μπορεί να παραπονεθεί όμως ότι οι κανόνες τον δεσμεύουν (βλέπε Cydia underground store). Ήδη υπάρχουν διαμαρτυρίες για τα restrictions του App Store, και το bannariσμα του Google Voice.
Το μοντέλο δηλαδή του να βάζεις τα πράγματα πάνω σε ράγες, προφανώς και αποδίδει τρελά. Φτάνει όμως στη κορυφή του κάποια στιγμή και εκεί συναντάει εκκλήσεις για περισσότερη ελευθερία. Αποφασίζει ο κόσμος να αποδεσμευτεί προς περισσότερο "ελεύθερα" στρατόπεδα, φτάνει εκεί, νιώθει χαρούμενος, μετά από καιρό όμως βλέπει ότι τα πράγματα έχουν γίνει μπάχαλο γιατί ο καθένας κάνει ότι του καπνίσει, ψάχνει για ποιο "μαντρωμένες" λύσεις κ.ο.κ.

Τέλος πάντων, αφήνοντας πίσω τη φιλοσοφία που μόνο εγώ καταλαβαίνω έτσι που τα γράφω:
Είμαι ευχαριστημένος με το iPhone;
Ναι, τρελά.
Απίστευτο interface που δεν υπάρχει ρε παιδί μου. Σε σημείο να θεωρώ ότι όλα τα υπόλοιπα touch κινητά κοροιδεύουν τον κόσμο.
Performance; Το θέλει το rebootaki του, αλλά πάει σφαίρα.
Applications; Το τι έχει σκεφτεί ο κόσμος δεν λέγεται. Τον βοηθάει όμως και το ποιοτικό hardware (μικρόφωνο, ηχειάκι, accelerometer, πυξίδα, απίστευτη ποιότητα)
Reminders; (σημαντικό) Ψηλο-πατάτα. Εδώ έχουμε θέμα. Μου δίνουν την εντύπωση ότι φτιάχτηκαν για να μη ξεχνάμε π.χ. να πάρουμε κωλόχαρτο, να θυμηθούμε τα γενέθλια του φίλου μας του Μπερτόδουλου κ.λ.π. δε μου δίνουν αίσθηση σοβαρότητας.

Εάν πιστεύω ότι το iPhone είναι το μέλλον;
ΟΧΙ
Το interface του ναι, είναι από Star Trek.
H έλλειψη background tasks (έστω να δίνανε ξέρω γω 3 slots για να βάζεις 3 εφαρμογές της επιλογής σου να τρέχουν στο background (το κρατάω tm αυτό :P) ) είναι μείον σε σημείο να κάνουνε οι devs κάτι αστεία εντελώς workarounds.
Το μέλλον είναι κάπου ανάμεσα, μεταξύ της σφιχτοκωλιάς στα πάντα (Apple) και της υπερβολικής ελευθερίας από apps μέχρι form factor(WinMo).

Στη παρούσα πάντως, και στη κάλπη του κινητού, η ψήφος μου είναι μήλο.



Περιμένω εναγωνίως να επιστρέψω στα δικά μου στρατόπεδα, αλλά μόνο με μία αξιόλογη λύση.
Ξυπνάτε, CAPACITIVE οθόνες λέμε, multi touch λέμε.

Ουυυφ, ξεμπούκωσα

Θέλω Netbook, ποιό όμως;

Αυτό το καιρό, για διάφορους λόγους, λόγω οικονομικής κρίσης, λόγω ενός κενού στις διάφορες κλάσεις laptop (από πλευράς μεγέθους και κόστους), ε και πάντα λόγω της αγάπης για μικρούλικα πράγματα, τα netbooks είναι το current trend και πουλάνε τρελά.
Τώρα, ο σωστός ο καμένος, όταν πρόκειται να αγοράσει ένα κομμάτι hardware κάποιου σημαντικού κόστους (ΟΚ δε λέμε να κάνει κανείς έρευνα αγοράς για 2 βύσματα RJ45) καταστρέφεται στα forums για αρκετές εβδομάδες. Διαβάζει, συγκρίνει, κοιτάει τιμές κλπ κλπ και τελικά καταλήγει στο υπέρτατο μοντέλο. Βέβαια στο μεσοδιάστημα έχουνε βγει άλλα τόσα αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.
Μιας λοιπόν και πέρασα κι εγώ πρόσφατα από μία τέτοια φάση, ψάχνοντας για netbook, να καταθέσω τη ταπεινή μου γνώμη, σχετικά με τι θεωρώ ότι θα πρέπει κάποιος να ψάχνει.

Καταρχήν η όλη μόδα με τα netbooks χαρακτηρίζεται από δύο λέξεις: μικρό και φτηνό.
Πρόκειται για ultraportable μηχανάκια, που όμως δεν κάνουνε όσο ένα μικρό αμάξι, ικανά ίσα ίσα για σερφάρισμα, κάνα email κλπ κλπ. Γενικώς office δουλειά.
Ας αναλύσουμε τώρα αυτές τις δύο έννοιες αρχικά:
Μικρό:
Υπάρχουν netbooks διαφόρων μεγεθών (βάσει ιντσών οθόνης), 7", 8", 9" και 10". Από αυτές τις διαστάσεις, τελικά, επικρατούν οι 9" και οι 10" για διάφορους λόγους. Τα περισσότερα "current" netbooks δηλαδή θα τα δείτε να παίζουν μεταξύ 8.9 και 10.2 ίντσες.
Γενικώς η αίσθηση είναι ότι με ένα των 9 ιντσών, αρκετές φορές αναγκάζεσαι (κατά το σερφάρισμα) να scrollάρεις δεξιά-αριστερά. Οπότε, για έναν "heavy" user, ίσως να γίνει σε βάθος χρόνου σπαστικό. Τώρα στις 10 ίντσες τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα, ΟΚ, παίζει αρκετό scrolling πάνω κάτω μιας και η ανάλυση είναι 9 στις 10 φορές 1024χ600, αλλά κατά τα άλλα είναι σπάνιο να εμφανιστεί κάποιο παράθυρο/dialog που να μην χωράει στην οθόνη.
Οπότε καταρχήν κατέληξα στις 10 ίντσες οθόνη.
Ενημερωτικά, υπάρχει και το εξής μπέρδεμα. Κάποια netbooks είναι μεν 9 ίντσες (οθόνη) αλλά σε "case" 10 ιντσών (το όλο μηχάνημα δλδ έχει διαστάσεις netbook 10 ιντσών). Ψιλομαλακία αυτό, γιατί ένας λόγος να πάρει κανείς 9 ίντσες netbook είναι οι μικρότερες διαστάσεις. Αν είναι να πάρεις μικρότερη οθόνη με μεγαλύτερο case τότε δε λέει.

Οπότε, έχουμε το πρώτο must have feature: 10" Οθόνη.

Συνεχίζουμε με το δεύτερο βασικό χαρακτηριστικό τους, το κόστος.
Την εποχή που κοίταζα εγώ οι τιμές έπαιζαν (στην πανάκριβη κλασικά ελληνική πραγματικότητα) από 300κάτι μέχρι 400φεύγα. Οπότε έκατσα και σκέφτηκα, με τις τιμές στα νορμάλ laptop να έχουν πέσει, τι νόημα έχει να χρυσοπληρώσεις ένα (τελικά) underpowered ή ακόμα καλύτερα, ίσα-ίσα-powered :P μηχανάκι, ενώ με 100π.χ. ευρώ παραπάνω αγοράζεις core 2 duo, μεγαλύτερο δίσκο κλπ κλπ. Εάν κάνεις κάτι τέτοιο, το μόνο που κερδίζεις είναι το portability. Οπότε έθεσα στον εαυτό μου απόλυτο όριο τα 400 ευρώ. Τα 400 ουσιαστικά μεταφράζονται σε ποσό τέτοιο ώστε να είναι αρκετά φτηνότερο το netbook από ένα normal laptop.

Άρα, δεύτερο must have feature: max τιμή-400 euro.

ΟΚ λοιπόν, έχουμε δλδ ένα 10" netbook που δεν χρυσοπληρώσαμε. Τι το κάνουμε; Το έχουμε μαζί μας και απολαμβάνουμε τις χαρές ενός μικρού υπολογιστή όπου και να βρισκόμαστε. Εάν όμως ξεμείνουμε από μπαταρία (στην Rambo/survival καθημερινότητα μας); Μμμμ να ένα ακόμα θέμα, αυτονομία. Τι νόημα έχει να έχεις ένα μικρό όμορφο μηχανάκι που σε καλύπτει σε ένα μεγάλο ποσοστό, εάν αυτό ξεμένει από μπαταρία πολύ εύκολα; Τζι-φόρς. Οι 3cell μπαταρίες που έχουν τα περισσότερα, να σε κρατήσουν κάνα 2ωρο ξέρωγω, άντε λίγο παραπάνω. Ουσιαστικά το portability μειώνεται δραστικά λόγω του ξεμειναμαπομπαταριαbility(tm).

Οπότε, έτσι έχουμε και το τρίτο must have feature: 6cell battery.

Ένα ακόμα σημαντικό κατά τη ταπεινή μου γνώμη χαρακτηριστικό είναι το πόσο εύκολα γίνεται upgrade η RAM. Αυτό φυσικά έχει σημασία εάν κάποιος έχει φαγούρα να βάλει άλλα λειτουργικά, π.χ. κάνα Vista, τπτ Windows 7 (hehe) κλπ. Στην αρχή της μόδας, δεν ήταν εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο σε όλα τα μοντέλα. Μάλιστα κάποιοι κατασκευαστές το θεωρούσαν και παραβίαση της εγγύησης. Αυτά πλέον έχουν ξεπεραστεί, αλλά καλό θα είναι κάποιος να το έχει στα υπόψην.
Συνεχίζοντας, να συγκρίνεις hardware μεταξύ netbook δεν έχει και πολύ νόημα (πάντα βέβαια αναφέρομαι στην εποχή που σάλιωνα εγώ, τώρα τα πράγματα αλλάζουν σιγά σιγά). Τα μόνα features που μπορείς να πεις ότι διαχωρίζουν τη κατηγορία στην οποία εστιάζουμε σιγά σιγά, είναι το πόσο άνετο είναι το πληκτρολόγιο, εάν έχει bluetooth builtin, καμία Wan κάρτα, εάν έχει Wifi G κ.ο.κ. Οπότε, εξασφαλίζοντας τα προηγούμενα "features", ότι παραπάνω από πρόσθετα έχει το netbook, τόσο το καλύτερο.
Επίσης, κάτι που βοηθάει είναι να υπάρχει και ένα καλό user base, τα Asus π.χ. ή το MSI Wind, είναι γνωστά και έχουν από πίσω τους, forums, utilities φτιαγμένα από τους κατόχους τους κλπ, δηλαδή υπάρχει περισσότερη πληροφόρηση. Όχι πως και τα υπόλοιπα είναι άγνωστα στο κόσμο, αυτό το έχει λύσει το ατέρμονο Internet :P.
Έτσι λοιπόν και χρησιμοποιώντας την καταπληκτική μου super-structured λογική (μακάρι να σκεφτόμουνα έτσι και για την εύρεση σπιτιού :P) κατέληξα στο Samsung NC10. Έχει τα πάντα και συμφέρει.
Τώρα, το μέλλον φαίνεται πολύ promising για την επόμενη γενεά netbooks. Σιγά σιγά εμφανίζονται με touch screens και εάν δεν τα χαλάσουνε NVidia και Intel θα μπορούμε σε λίγο από αυτά τα μικρά μηχανάκια να έχουμε και ένα της προκοπής 3d acceleration (Ion chipset) για κάνα παιχνιδάκι on the go ή καμιά ταινιούλα HD.
Οπότε το μελλοντικό wish list:
- 10" screen
- 6cell battery
- Touch screen
- Ion chipset
Τρύπα στο περτιφόλι /λεφτά στο λογαριασμό -> 00:00 :p