Showing posts with label bitching. Show all posts
Showing posts with label bitching. Show all posts

Tuesday, February 24, 2009

Όχι άλλο κάρβουνο...

Λοιπόν, καταρχήν συνειδητοποίησα ότι ξεκινάω πολλές μου προτάσεις με το "λοιπόν¨. Λοιπόν αυτό πρέπει να το κόψω. Επίσης λέω πολλές φορές τέλος πάντων. Τέλος πάντων, θέλω να μιλήσω για το χθεσινό υπερ-secret game announcement από τη Capcom, σε μορφή downloadable video από το Live. Μπαίνω εχθές να σαλιώσω τίποτα νέο, βλέπω το secret announcement, ψαρώνω και το βάζω να κατέβει. 450ΜΒ μετά, ξεκινάει, σκάει μύτη ο γιαπωνεζούλης και αρχίζει να μιλάει. Μετά από λίγο, video, επική μουσική ΚΑΙ;
Lost Planet 2 κυρίες και κύριοι.
Πωωωωωωωωρε νεύρα τσατάλια πάλι. Καταρχήν ο Lost planet πλέον δεν είναι και ιδιαίτερα lost. Κατά δεύτερον, τα ατελείωτα χιόνια έλιωσαν (?) και φυτρώσανε στη θέση τους κάτι ζούγκλες. Οι τύποι βέβαια φορούσανε πάλι τις στολές με το thermal energy. Αλλά τώρα με τη ζέστη τι γίνεται; Μήπως "κιεγκώ πάρει φουτζίτσο στολή";
Ε ρε γλέντια.
Το πρώτο Lost Planet ήταν το μόνο game που με έκανε να τα πάρω τόσο πολύ, που ήμουν έτοιμος να καρφώσω το joypad στην TV. Έτσι και σε πετύχαινε ο εχθρός πάει, μία ταινία μικρού μήκους παιζόταν ΚΑΘΕ φορά. Ο ήρωας σφάαααδαζεεεεε, έεεεεπαιφτε κάτω, ξανασηκωνοοοοοόταν, γύυυυυυρναγε προς τον εχθρό... και παααααφ έτρωγε άλλη μία ρουκέτα στη μάπα και γούσταρε. Πάμε πάλι κ.ο.κ.
Άσε που είχα βγάλει κάτι κάλους στους αντίχειρες, σα να μου φυτρώσανε δεύτεροι ήταν, θα μπορούσα θεωρητικά να παίζω multi με τον εαυτό μου :P. Περπατούσε αργά μέσα στο χιόνι, χρατσα-χρούτσα-χράτσα-χρούτσα, κιεγώ να πιέζω ασυναίσθητα τα sticks μπας και πάει γρηγορότερα. Όταν δε έφτανες σε boss, από τις βρισιές χάνεις άνετα τη θέση στο παράδεισο, κατεβαίνανε εξαπτέρυγα.
Αλλά ήταν όμορφο το βρωμο-παίχνιδο, είχε και Mechs μέσα, πως να αντισταθείς. Αλλά δεύτερη φορά εγκεφαλικό; Οοοοοοχι ευχαριστώ, δεν θα καταλήξω με HD ready τηλεόραση με integrated joypad,
thank you but no thank you.

Monday, February 16, 2009

Τόσα χρόνια βιομηχανία του gaming, ακόμα να μάθουνε



Ρε γαμώτο, τόσα χρόνια gamer, τόσες εταιρείες, τόσα games, τόσο game design, πως διάολο λέγεται και ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΙΔΙΑ. Για τι ακριβώς I am beatchin about:
Είχα πάρει το Gears Of War 2 στο launch αλλά λόγω κάποιας παρανόησης σχετικά με το CO-OP (4 player co-op ahem), δεν τόχα αγγίξει. ΟΚ, έσκασε και το Lich King εκείνες τις μέρες, οπότε όλοι μας που είχαμε "ορκιστεί" ότι δεν θα ξαναπαίξουμε Wow, εμ ξέρετε, ξαναπαίξαμε. Οπότε τα πάντα πήγαν άπατα. Τέσπα, το έχω ψιλοπιάσει αυτές τις μέρες και είχα κολήσει στο σημείο με τα τεράστια riggs που πάνε για (εμ πως λέγεται τώρα αυτό, απόβαση δεν είναι εμμ), για επίθεση τέλος πάντων. Ξεκινάει το chapter, τρελά γραφικά, χαμός, mortars, διαλύονται τα βουνά, πεθαίνουν γύρω σου τα fellow gears, εκρήξεις, πανικός, επική μουσική, γενικώς τρέχουν τα σάλια πάνω στο χειριστήριο, το σαγόνι παθαίνει κράμπα κλπ κλπ, τα γνωστά συμπτώματα της πώρωσης Κάποια στιγμή ξεκινάει το πανηγύρι, πρέπει να πετύχεις τα mortars για να μην καταστρέψουν το rigg σου. OK πάμε. Τα γέρικα δάχτυλά μου αγωνίζονται να αντιδράσουν στις εντολές του άσχετου στο σημάδι εγκεφάλου μου. Πααααφ ψόφος. Πάμε πάλι. Εκρήξεις, πανικός, χαμός στο ίσωμα, στο πλάτωμα, σε όλες τις διαστάσεις. Χράπα-χρούπα άρμ, μπαμ μπου. Ψόφος 2 the return. Χάνω πάλι. Oh well, πήγα λίγο καλύτερα. Ξανά μανά.
Το θέμα όμως ποιο είναι.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ πρέπει να δω το video από την αρχή μέχρι να αποκτήσω control του χαρακτήρα. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που χάνω. Και οκ, δεν είναι και τεράστιο, είναι κάποια δευτερόλεπτα. Αλλά ξανά, ξανά, ξανά, τελικά μέχρι να αποκτήσεις control σου φαίνεται αιωνιότητα. Μιλάμε είμουν έτοιμος να κάνω heroic disappearance (έτσι λέγεται το combo, quit group-/gquit/logoff/shutdown PC κλπ κλπ όταν δεν μας πάει καλά το raid και φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς) . Η τσαντίλα είχε φτάσει (και μεγάλωνε τραγικά σε κάθε game over) σε επίπεδα Lost Planet: ξέρετε, εκεί που όταν έτρωγε καμιά σφαίρα από εχθρό γινότανε ολόκληρη ταινία μικρού μήκους, σφάδαζε ο χαρακτήρας, έεεεεεπεφτε ηρωικά κααααάτω, προσπαθούσε να σηκωωωωωθειιιιί μπλα μπλα μπλα και στο μεσοδιάστημα το mob είχε ρίξει και άλλη, η οποία μια χαρά σε πετύχενε και πάμε πάλι, rinse and repeat.
Δηλαδή, οραίο game ρε πεδιά, τρελό κλπ, αλλά ένα φάκιν skip δε μπορούσε να έχει σε τέτοια σημεία? Ουυυφ τέσπα τα είπα και ξαλάφρωσα, τελικά το προχώρησα και το συνέχισα με τον SlickRunner ο οποίος βέβαια τι ώρα έκανε join?

00:00

:P