Showing posts with label xbox360. Show all posts
Showing posts with label xbox360. Show all posts

Tuesday, February 24, 2009

Όχι άλλο κάρβουνο...

Λοιπόν, καταρχήν συνειδητοποίησα ότι ξεκινάω πολλές μου προτάσεις με το "λοιπόν¨. Λοιπόν αυτό πρέπει να το κόψω. Επίσης λέω πολλές φορές τέλος πάντων. Τέλος πάντων, θέλω να μιλήσω για το χθεσινό υπερ-secret game announcement από τη Capcom, σε μορφή downloadable video από το Live. Μπαίνω εχθές να σαλιώσω τίποτα νέο, βλέπω το secret announcement, ψαρώνω και το βάζω να κατέβει. 450ΜΒ μετά, ξεκινάει, σκάει μύτη ο γιαπωνεζούλης και αρχίζει να μιλάει. Μετά από λίγο, video, επική μουσική ΚΑΙ;
Lost Planet 2 κυρίες και κύριοι.
Πωωωωωωωωρε νεύρα τσατάλια πάλι. Καταρχήν ο Lost planet πλέον δεν είναι και ιδιαίτερα lost. Κατά δεύτερον, τα ατελείωτα χιόνια έλιωσαν (?) και φυτρώσανε στη θέση τους κάτι ζούγκλες. Οι τύποι βέβαια φορούσανε πάλι τις στολές με το thermal energy. Αλλά τώρα με τη ζέστη τι γίνεται; Μήπως "κιεγκώ πάρει φουτζίτσο στολή";
Ε ρε γλέντια.
Το πρώτο Lost Planet ήταν το μόνο game που με έκανε να τα πάρω τόσο πολύ, που ήμουν έτοιμος να καρφώσω το joypad στην TV. Έτσι και σε πετύχαινε ο εχθρός πάει, μία ταινία μικρού μήκους παιζόταν ΚΑΘΕ φορά. Ο ήρωας σφάαααδαζεεεεε, έεεεεπαιφτε κάτω, ξανασηκωνοοοοοόταν, γύυυυυυρναγε προς τον εχθρό... και παααααφ έτρωγε άλλη μία ρουκέτα στη μάπα και γούσταρε. Πάμε πάλι κ.ο.κ.
Άσε που είχα βγάλει κάτι κάλους στους αντίχειρες, σα να μου φυτρώσανε δεύτεροι ήταν, θα μπορούσα θεωρητικά να παίζω multi με τον εαυτό μου :P. Περπατούσε αργά μέσα στο χιόνι, χρατσα-χρούτσα-χράτσα-χρούτσα, κιεγώ να πιέζω ασυναίσθητα τα sticks μπας και πάει γρηγορότερα. Όταν δε έφτανες σε boss, από τις βρισιές χάνεις άνετα τη θέση στο παράδεισο, κατεβαίνανε εξαπτέρυγα.
Αλλά ήταν όμορφο το βρωμο-παίχνιδο, είχε και Mechs μέσα, πως να αντισταθείς. Αλλά δεύτερη φορά εγκεφαλικό; Οοοοοοχι ευχαριστώ, δεν θα καταλήξω με HD ready τηλεόραση με integrated joypad,
thank you but no thank you.

Sunday, February 22, 2009

When Xbox Dies I see the Rings Part IV

Πρωινό Πέμπτης και βρίσκομαι στο δρόμο για τη δουλειά μου όπως ο περισσότερος κόσμος. Χτυπάει το κινητό μου. Απαντώ στη κλήση και απο την άλλη γραμμή ακούω το ευχάριστο νέο ότι μου φέρνουν την τηλεόραση απο το service. Το ξαφνικό ήταν ότι οι άνθρωποι ήταν ήδη κάτω απο το σπίτι μου χωρίς να σκεφτεί κανένας να με ειδοποιήσει μία μέρα νωρίτερα για να είμαι και εγώ εκεί. Απογοητευμένος τους λέω να τη φέρουν αύριο... Άλλη μία μέρα θα την πέρναγα κοιτώντας τη βάση της TV στο τοίχο... Εντάξει έκατσα και στο pc να είμαι ειλικρινής.
Πρωινό Παρασκευής και να οι άνθρωποι φέρνουν την TV. Το όμορφο τέρας των 50” κάνει πρεμιέρα στη πόρτα μου και ρίγη συγκίνησης νιώθω να με διαπερνούν, επιτέλους σκέφτομαι απο μέσα μου.
Παιδιά την βάζουμε στο τοίχο λέω ελπίζω να έχετε μαζί σας ένα κατσαβίδι αλλά πριν τελειώσω τη κουβέντα μου έχουν δώσει ήδη την απόδειξη παραλαβής και την κάνουν τρέχοντας με τη δικαιολογία ότι έχουν και άλλες παραδόσεις... Μένω με το χαρτί στο χέρι σαν... παγωτό. Δεν έχω πολλά να σκεφτώ πρέπει να φύγω και για τη δουλειά.
Το απόγευμα πέρασα από το νέο σπίτι που φτιάχνει ο καλός φίλος Βασίλης. (review του σπιτιού σε λίγο καιρό που θα ολοκληρωθεί). Αφού κάτσαμε και κάναμε (έκανε δηλαδή) κάτι δουλίτσες του ζήτησα να με βοηθήσει στο κρέμασμα. Πεταχτήκαμε απο το σπίτι και επιτέλους βάλαμε το τεχνολογικό κάδρο στο τοίχο. Αφού ο Βασίλης έφυγε, και πήγε στον άλλο ανάπηρο Raven για την επισκευή του καμένου του pc, άρχισα να κάνω τις απαραίτητες προετοιμασίες. Συμμάζεμα τα καλώδια απο πίσω, καθάρισμα και γυάλισμα τον κονσολών και του επίπλου, ξεσκόνισμα τον πολυκάναλο και όλα ΤΕΛΕΙΑ...
Μπιιπ...ακουστηκε το ps3 να κάνει... 1080p ηδονής σε 50” πρόβαλλαν ολοζώντανα... Οκ το ps3 είναι εντάξει λέω...
Βζοοουμμ.. ακούστηκε να κάνει το XBOX360 σαν να απογειώθηκε jumbo jet. Οκ λέω και το box και το κλείνω
Ετοιμάζω λοιπόν φαγητό και αποφασίζω να δω το Chronickles of Riddick σε HDDVD. Αφού έχει περάσει καμια ώρα απο τις ετοιμασίες πάω να βάλω και την ταινία. Πατάω το μαγικό Χ button στο χειριστήριο και ακούω από τα ηχεία την εισαγωγική μουσική του box σε διασκευή από τον Εξορκιστή και κολλημένο το λογότυπο στη κάτω δεξιά γωνία... Ρίχνω μια ματιά αγωνίας στο boxaki. Παγωμένο, λευκό μόνο με ένα πράσινο φωτάκι...το χειριστήριο δεν υπακούει. Το ξανακάνω boot και πλέον τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα... τρία κόκκινα λαμπάκια να αναβοσβήνουν εκνευριστικά... Αυτό το έργο προσωπικά το βλέπω για τέταρτη φορά...
Πραγματικά είναι η τέταρτη φορά που αντιμετωπίζω τα Rings of Death και αυτή τη φορά εκνευρίστηκα πολύ. Ίσως γιατί δεν είχα τηλεόραση για μια εβδομάδα, ίσως γιατί δεν είχα παίξει καθόλου. Κατά βάθος όμως με εκνεύρισε το γεγονός ότι το παθαίνω για τέταρτη φορά...πάλι η ίδια διαδικασία, να επικοινωνήσω με το support, να έρθουν να το μαζέψουν και να μου στείλουν μετά απο καμιά εβδομάδα πάλι μηχάνημα που και αυτό θα βγάλει πρόβλημα μετά απο ένα χρόνο.
Με τη σκέψη αυτή ξύπνησα την επόμενη μέρα και με τον άλλο καλό φίλο Δημήτρη πήγαμε και πήραμε ένα Elite. Έτσι ένα Σάββατο πρωί απο το πουθενά και λόγω της αγάπης που έχουμε για το gaming, 300€ θα είναι μείον απο το μηνιαίο προυπολογισμό μου... Εννοείται ότι θα στείλω το παλιό για αντικατάσταση αλλά ποιος μου λέει ότι δεν θα το ξαναπάθει.
Μιλώντας αργότερα με τον Raven στο τηλέφωνο καταλήξαμε στο γεγονός οτι οι εταιρίες όπως Microsoft και Sony θυσιάζουν την ποιότητα για να βγάλουν όσο πιο γρήγορα γίνεται μια συσκευή. Χωρίς να έχει περάσει ποιοτικά έλεγχο πιστεύουν ότι με την online ικανότητα που έχουν μπορούν με μια απλή αναβάθμιση του λειτουργικού να λύσουν και τα όποια προβλήματα προκύψουν.
Ε λοιπόν Κύριοι δεν είναι έτσι. Κάποια πράγματα απαιτούν και την δική σας συνδρομή και προσοχή σε αυτά που δημιουργείται. Βέβαια εκμεταλλεύονται και το γεγονός ότι υπάρχουν καμένοι που τώρα βλέπουν κάτι και τώρα το θέλουν, όπως εμείς εδώ στο blog αυτό. Ωραία και τι να κάνουμε τώρα.. να περιμένουμε 3 χρόνια μετά να πάρουμε την κονσόλα που θα την έχετε τελειοποιήσει? Μην την βγάλεις ρε φίλε... θα παίξω με το παλιό box και το ps2.
By the way το Elite ταίριαξε καλύτερα στο έπιπλο...

Monday, February 16, 2009

Τόσα χρόνια βιομηχανία του gaming, ακόμα να μάθουνε



Ρε γαμώτο, τόσα χρόνια gamer, τόσες εταιρείες, τόσα games, τόσο game design, πως διάολο λέγεται και ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΙΔΙΑ. Για τι ακριβώς I am beatchin about:
Είχα πάρει το Gears Of War 2 στο launch αλλά λόγω κάποιας παρανόησης σχετικά με το CO-OP (4 player co-op ahem), δεν τόχα αγγίξει. ΟΚ, έσκασε και το Lich King εκείνες τις μέρες, οπότε όλοι μας που είχαμε "ορκιστεί" ότι δεν θα ξαναπαίξουμε Wow, εμ ξέρετε, ξαναπαίξαμε. Οπότε τα πάντα πήγαν άπατα. Τέσπα, το έχω ψιλοπιάσει αυτές τις μέρες και είχα κολήσει στο σημείο με τα τεράστια riggs που πάνε για (εμ πως λέγεται τώρα αυτό, απόβαση δεν είναι εμμ), για επίθεση τέλος πάντων. Ξεκινάει το chapter, τρελά γραφικά, χαμός, mortars, διαλύονται τα βουνά, πεθαίνουν γύρω σου τα fellow gears, εκρήξεις, πανικός, επική μουσική, γενικώς τρέχουν τα σάλια πάνω στο χειριστήριο, το σαγόνι παθαίνει κράμπα κλπ κλπ, τα γνωστά συμπτώματα της πώρωσης Κάποια στιγμή ξεκινάει το πανηγύρι, πρέπει να πετύχεις τα mortars για να μην καταστρέψουν το rigg σου. OK πάμε. Τα γέρικα δάχτυλά μου αγωνίζονται να αντιδράσουν στις εντολές του άσχετου στο σημάδι εγκεφάλου μου. Πααααφ ψόφος. Πάμε πάλι. Εκρήξεις, πανικός, χαμός στο ίσωμα, στο πλάτωμα, σε όλες τις διαστάσεις. Χράπα-χρούπα άρμ, μπαμ μπου. Ψόφος 2 the return. Χάνω πάλι. Oh well, πήγα λίγο καλύτερα. Ξανά μανά.
Το θέμα όμως ποιο είναι.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ πρέπει να δω το video από την αρχή μέχρι να αποκτήσω control του χαρακτήρα. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που χάνω. Και οκ, δεν είναι και τεράστιο, είναι κάποια δευτερόλεπτα. Αλλά ξανά, ξανά, ξανά, τελικά μέχρι να αποκτήσεις control σου φαίνεται αιωνιότητα. Μιλάμε είμουν έτοιμος να κάνω heroic disappearance (έτσι λέγεται το combo, quit group-/gquit/logoff/shutdown PC κλπ κλπ όταν δεν μας πάει καλά το raid και φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς) . Η τσαντίλα είχε φτάσει (και μεγάλωνε τραγικά σε κάθε game over) σε επίπεδα Lost Planet: ξέρετε, εκεί που όταν έτρωγε καμιά σφαίρα από εχθρό γινότανε ολόκληρη ταινία μικρού μήκους, σφάδαζε ο χαρακτήρας, έεεεεεπεφτε ηρωικά κααααάτω, προσπαθούσε να σηκωωωωωθειιιιί μπλα μπλα μπλα και στο μεσοδιάστημα το mob είχε ρίξει και άλλη, η οποία μια χαρά σε πετύχενε και πάμε πάλι, rinse and repeat.
Δηλαδή, οραίο game ρε πεδιά, τρελό κλπ, αλλά ένα φάκιν skip δε μπορούσε να έχει σε τέτοια σημεία? Ουυυφ τέσπα τα είπα και ξαλάφρωσα, τελικά το προχώρησα και το συνέχισα με τον SlickRunner ο οποίος βέβαια τι ώρα έκανε join?

00:00

:P