Monday, February 16, 2009

Σημάδι των ημερών?


Ώρα: 23:59
Τόπος: Το σαλόνι μου, μπροστά στην TV.
Αποστολή: Να ανέβω κανένα level στο COD5(Call of duty: World at war)

Ευλαβικά κάθομαι στον καναπέ, τοποθετώ το redbull στο σουβέρ (μην πέσει παντόφλα από την σύζυγο), κάνω ελαφρύ μασάζ στα χέρια και ανάβω το 360.


Multiplayer>Xbox Live και έτοιμος για μία ακόμα επέλαση σε έναν τόπο που όλα συμβαίνουν και όλα επιτρέπονται.

Το παιχνίδι ξεκινάει στο Airfield(καλή πίστα και όχι ιδιαίτερα μικρή). Οκ λέω, πάμε, γερά, προσεκτικά. Έχω αρχίσει να πίνω και την νόμιμη "drogga", η οποία λειτουργεί επάνω μου σαν το spell heist για τους παλιούς γνώστες.

Στρίβοντας από μία γωνία πέφτω σχεδόν μούρη με μούρη με έναν αντίπαλο. Ενώ δεν έχω lag και είμαι σίγουρος ότι πάτησα την σκαντάλη(επιβεβαίωση αυτού ο πόνος στην άρθρωση του δεξιού μου δείκτη) καταλήγω να κοιτάζω τα βλίτα από την ρίζα...

Μάστα... οκ οκ shit happens... πάμε γερά... Αυτή τη φορά ο ίδιος αντίπαλος από απόσταση, bang-bang tiiiing(headshot) πριν καν προλάβω να "σηκώσω" το όπλο... βλίτα... again...

Μετά από 10' παιχνιδιού και τα νεύρα μακαρόνια με κιμά ετοιμασμένα από τα χεράκια του Sakis και έχοντας οριζοντιωθεί 9 φορές από τον ίδιο παίκτη τελειώνει επιτέλους ο Γολγοθάς μου.
Στο lobby τον ακούω να μιλάει... ξεκινάει και τελειώνει σχεδόν κάθε πρόταση με την λέξη fuck. Ενδιάμεσα στις προτάσεις πετάει κάτι cunt, pussy, shit κλπ... Μασάει τσίχλα και έχει προφορά γελαδάρη από κάποιο ξεχασμένο προάστιο του Texas.
Το ποιο εκνευριστικό? Δεν πρέπει να είναι πάνω από 10 χρονών...

Και αρχίζουν να περνάνε από τον εγκέφαλό μου, που παρατρίχα γλύτωσε το εγκεφαλικό, σκέψεις του στιλ "γιατί δεν είναι στο κρεβάτι του τέτοια ώρα?", "οι γονείς του ξέρουν πως παίζει παιχνίδια που είναι για 18 και πάνω?" και άλλα τέτοια γεροντίστικα...

Ίσως εγώ να είμαι υπερβολικός, ίσως να φταίει ότι τα αντανακλαστικά μου δεν είναι τόσο καλά. Ίσως... ίσως...
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλο και περισσότερα πιτσιρίκια παίζουν online παιχνίδια που δεν έπρεπε ούτε καν να γνωρίζουν την ύπαρξή τους
. Δεν σέβονται τους συμπαίκτες τους, χλευάζουν, κάνουν ρατσιστικά σχόλια...

Καταλαβαίνω πως η ηλικία δικαιολογεί πολλά. Σίγουρα όμως μεγάλο μερίδιο για την κατάντια αυτή φέρουν και οι γονείς που δεν ξέρουν που πάνε τα 4 και αδιαφορούν για το τι κάνει και με τι ασχολείται το παιδί τους.

Τόσα χρόνια βιομηχανία του gaming, ακόμα να μάθουνε



Ρε γαμώτο, τόσα χρόνια gamer, τόσες εταιρείες, τόσα games, τόσο game design, πως διάολο λέγεται και ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΙΔΙΑ. Για τι ακριβώς I am beatchin about:
Είχα πάρει το Gears Of War 2 στο launch αλλά λόγω κάποιας παρανόησης σχετικά με το CO-OP (4 player co-op ahem), δεν τόχα αγγίξει. ΟΚ, έσκασε και το Lich King εκείνες τις μέρες, οπότε όλοι μας που είχαμε "ορκιστεί" ότι δεν θα ξαναπαίξουμε Wow, εμ ξέρετε, ξαναπαίξαμε. Οπότε τα πάντα πήγαν άπατα. Τέσπα, το έχω ψιλοπιάσει αυτές τις μέρες και είχα κολήσει στο σημείο με τα τεράστια riggs που πάνε για (εμ πως λέγεται τώρα αυτό, απόβαση δεν είναι εμμ), για επίθεση τέλος πάντων. Ξεκινάει το chapter, τρελά γραφικά, χαμός, mortars, διαλύονται τα βουνά, πεθαίνουν γύρω σου τα fellow gears, εκρήξεις, πανικός, επική μουσική, γενικώς τρέχουν τα σάλια πάνω στο χειριστήριο, το σαγόνι παθαίνει κράμπα κλπ κλπ, τα γνωστά συμπτώματα της πώρωσης Κάποια στιγμή ξεκινάει το πανηγύρι, πρέπει να πετύχεις τα mortars για να μην καταστρέψουν το rigg σου. OK πάμε. Τα γέρικα δάχτυλά μου αγωνίζονται να αντιδράσουν στις εντολές του άσχετου στο σημάδι εγκεφάλου μου. Πααααφ ψόφος. Πάμε πάλι. Εκρήξεις, πανικός, χαμός στο ίσωμα, στο πλάτωμα, σε όλες τις διαστάσεις. Χράπα-χρούπα άρμ, μπαμ μπου. Ψόφος 2 the return. Χάνω πάλι. Oh well, πήγα λίγο καλύτερα. Ξανά μανά.
Το θέμα όμως ποιο είναι.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ πρέπει να δω το video από την αρχή μέχρι να αποκτήσω control του χαρακτήρα. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που χάνω. Και οκ, δεν είναι και τεράστιο, είναι κάποια δευτερόλεπτα. Αλλά ξανά, ξανά, ξανά, τελικά μέχρι να αποκτήσεις control σου φαίνεται αιωνιότητα. Μιλάμε είμουν έτοιμος να κάνω heroic disappearance (έτσι λέγεται το combo, quit group-/gquit/logoff/shutdown PC κλπ κλπ όταν δεν μας πάει καλά το raid και φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς) . Η τσαντίλα είχε φτάσει (και μεγάλωνε τραγικά σε κάθε game over) σε επίπεδα Lost Planet: ξέρετε, εκεί που όταν έτρωγε καμιά σφαίρα από εχθρό γινότανε ολόκληρη ταινία μικρού μήκους, σφάδαζε ο χαρακτήρας, έεεεεεπεφτε ηρωικά κααααάτω, προσπαθούσε να σηκωωωωωθειιιιί μπλα μπλα μπλα και στο μεσοδιάστημα το mob είχε ρίξει και άλλη, η οποία μια χαρά σε πετύχενε και πάμε πάλι, rinse and repeat.
Δηλαδή, οραίο game ρε πεδιά, τρελό κλπ, αλλά ένα φάκιν skip δε μπορούσε να έχει σε τέτοια σημεία? Ουυυφ τέσπα τα είπα και ξαλάφρωσα, τελικά το προχώρησα και το συνέχισα με τον SlickRunner ο οποίος βέβαια τι ώρα έκανε join?

00:00

:P

Ζωή χωρίς TV… Brain Dead…


4 μέρες χωρίς τηλεόραση φίλοι μου… μία άδεια βάση στο τοίχο και ένα μάτσο καλώδια να κρέμονται σαν μαραμένα τριαντάφυλλα. Ένας άδειος καναπές, ένα xbox360 σβηστό, ένα ps3 απενεργοποιημένο (καλά αυτό έχει συνηθίσει) και ένας πολυκάναλος ενισχυτής σε αναμονή. Ούτε μία ιδέα κατανάλωσης ενέργειας…
Σέρνομαι σε ένα σπίτι άδειο αναζητώντας νόημα στην ύπαρξή μου… Πάλι καλά που το βασικό μου hobby είναι η μουσική και κάνω κάνα mix στο ταπεινό μου studio. Να ναι καλά τα mac που δε ψοφάνε εύκολα.
Μια φαγούρα στη παλάμη… Όχι δεν είναι αυτό που σκεφτήκατε γεροσάτυροι όλοι. Απλά με τρώει να έπαιζα ένα παιχνιδάκι… Ένα Dead Space έτσι λίγο να αυξήσω καρδιακούς ρυθμούς, λίγο Gears of War 2 να πυροβολήσω στο ψαχνό κάτι, ένα Fifa 09 στη τελική ρε παιδιά λίγο να βρίσω κανέναν στο Live… τίποτα….
Το ρίχνω στο wipe out στο psp και σε κανένα Mario στο DS. Γεμίζουν λίγο το κενό, αλλά και πάλι… φοβερό πάντως, τόση τεχνολογία γύρω μου και εξαρτάται από μία οθόνη… Πότε θα έρθει από το service άγνωστο… Μαύρη σημαία έξω από το σπίτι… δεν κατεβαίνει μπουκιά. Δύο κιλά έχω χάσει από τότε που έφυγε…

Friday, February 13, 2009

KillZone 2. Έφτασε, επιτέλους, νομίζω, σίγουρο είναι έτσι?


27 Φεβρουαρίου 2009 θα είναι η μέρα που επιτέλους θα κυκλοφορήσει το Killzone 2 και επιτέλους οι χρήστες του PS3 θα ξαραχνιάσουν τις κονσόλες τους για να παίξουν ένα σοβαρό παιχνίδι.
Πάμε 4 χρόνια πίσω. Στην Ε3 του 2005 όπου όταν προβλήθηκε το trailer ανατριχιάσαμε όλοι με αυτό που είδαμε και ψάχναμε να βρούμε τι μας χτύπησε. ( αν θέλετε να θυμηθείτε εκείνο το φοβερό trailer πατήστε εδώ http://www.youtube.com/watch?v=Ko9xC6TMdiw).
H Sony χαρακτήρισε τον τίτλο σαν Flagship και έλεγε ότι μετά την κυκλοφορία της κονσόλας το παιχνίδι θα ήταν σύντομα διαθέσιμο (σχεδόν launch title)
Ιαπωνία 11 Νοεμβρίου 2006. Το διαμάντι της Sony βγαίνει στα καταστήματα. 6 μέρες αργότερα ξεκινά η διάθεση της κονσόλας και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Μάρτιο του 2007 η κονσόλα κάνει πρεμιέρα και στην Ευρώπη… Το Killzone που είναι…?
Το trailer δημιουργεί το δικό του μύθο. Τα blogs και οι σχετικές ιστοσελίδες αναλύουν καρέ καρέ αυτό το θαύμα. Παράλληλα διαρρέει στη δημοσιότητα ότι το trailer του Motorstorm είναι CGI…Πλήγμα πρώτο για τον Cell Samurai… φίδια αρχίζουν και μας ζώνουν… Λες? Να μας κάνουν καμιά λαχτάρα με την υπερπαιχνιδάρα? Μετά από λίγο καιρό το «μανιτάρι» σκάει… Το trailer του Killzone 2 είναι CGI… Η Sony και η Guerilla σπεύδουν να δηλώσουν ότι παρόλα αυτά το παιχνίδι θα μοιάζει πάρα πολύ με αυτό που δείξανε… Πανικόβλητοι fanboyz αρχίζουν πλέον να κοιτούν την κονσόλα τους προβληματισμένοι και παρηγορούνται με την εξής σκέψη, «τουλάχιστο έχει Blue Ray». Παράλληλα η Guerilla ανακοινώνει ότι το παιχνίδι θα καθυστερήσει να κυκλοφορήσει… Η χρήστες του ps3 πνίγουν τον πόνο τους στις Blue ray ταινίες.
Το περιοδικό EDGE σε κάθε τεύχος του έχει διαφήμιση της Guerilla που αναζητά άτομα για την δημιουργία του flagship τίτλου για την κονσόλα της Sony. Ο χρόνος περνάει… μετά από καιρό ένα δεύτερο trailer κάνει την εμφάνιση του. Δεν έχει καμία σχέση με αυτό που είχαμε δει στην Ε3 του 2005. Φαγωμάρα στο Ιαπωνικό μέτωπο που ευτυχώς μετριάζεται κάπως με τις κυκλοφορίες κάποιων τίτλων που κρατάνε ακόμη ψηλά το ενδιαφέρον. Οι fan των FPS της ιαπωνικής κονσόλας παίζουν το μίζερο Resistance και ονειρεύονται Killzone. Στην αντίπερα όχθη το Gears of War ρίχνει σκόνη στα μούτρα τους διπλασιάζοντας έτσι τη μιζέρια τους…
Μετά από 4 χρόνια φτάνουμε στο σήμερα… Είναι γεγονός ότι στις 27 του μηνός το game θα είναι διαθέσιμο. Μην περιμένετε βέβαια αυτό που είδατε το 2005 έτσι? Γεγονός όμως είναι ότι, παίζοντας το demo της προάλλες, το παιχνίδι είναι απίστευτο. Ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει στο PS3 κάνοντας έτσι την αναμονή να αξίζει. Αλλοίμονο αν το καθυστερούσανε τόσο και να έβγαινε πατάτα. Τολμώ να πω ότι ίσως τώρα να ξεκινάει και η εποχή που το ps3 θα καλύψει την αρχική χασούρα.
Άντε… αφού τελειώσω το campaign θα σας καμαρώσω στο multiplayer…
Σημειώστε gamertag dkor71. Είναι σαν training dummy, κάτι σαν λαγός που κάθεται ακίνητος για να τον πετύχεις. Καλός για να παίρνεις πόντους.

Thursday, February 12, 2009

Intro

Πολύ καιρό τώρα,
η παρέα μας όπως και πολύς κόσμος, ενημερώνεται καθημερινά για τα ωραία πράγματα σε αυτή τη μάταιη ζωή, όπως τα video games, gadgets, μουσική, ταινίες, σχετικές σειρές στην TV, υπολογιστές και γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με τη κουλτούρα που αγκαλιάζει όλα τα προαναφερθέντα ενδιαφέροντα.
Όντας λοιπόν ώριμοι άνθρωποι, κάποιας σεβαστής ηλικίας (γκουχγεροιγκουχ), είναι λογικό ο καθένας μας να αποκτά μία άποψη και βάσει αυτής να υπερασπίζεται/κατηγορεί (βλέπε flames αλλά σε φιλικό ύφος) τη μία κονσόλα, την άλλη κονσόλα, το τάδε game ή τη τάδε ταινία.
Επειδή τελικά φτάσαμε σε σημείο να κάνουμε κάτι τρελές συζητήσεις (με τρελές ατάκες και πολύ γέλιο), είπαμε να τα αποτυπώσουμε, όσον αυτό είναι δυνατόν, σε κάποιο ηλεκτρονικό (φυσικά) μέσο και να συνεχίσουμε τη πλακομάρα online και με περισσότερα άτομα χεχε.
Τώρα επόμενο βήμα ήταν να καταλήξουμε σε ένα όνομα. Ρωτήσαμε λοιπόν τον Αμερικάνο της παρέας και μας πέταξε το "twelveoclockers".
Τι είναι αυτό:
Έτσι λέγονται όλοι οι θεοί του καράτε που αγοράζουν συσκευές με digital clocks και είτε λόγω ασχετοσύνης, είτε λόγω βαρεμάρας, ποτέ δεν κάνουν configure το ρολόι της συσκευής, με αποτέλεσμα να αναβοσβήνει συνέχεια το "00:00".
Ξεχειλώνοντας το παραπάνω, ίσως να μας ταιριάζει και για τον εξής λόγο: Πάμε δουλειά, τελειώνουμε, πάμε για κάνα καφέ, καμιά εξωτερική δουλειά, το ένα, το άλλο και κατά τις δώδεκα επιτέλους, ανοίγει ο ένας το PS3 του, ο άλλος κάνει logon στο Warcraft, ο τρίτος πάει για κάνα γύρο Call Of Duty κ.ο.κ.

Αυτά τα ολίγα, για πάμε ...